5/5
iOS App Store €0,89

Proteus bevat geen echte doelen. Er is geen prestatiedruk en je hoeft je niet bezig te houden met wat je nu ook alweer moet doen zoals in andere spellen. Je loopt over het eiland en laat de ervaringen op je af komen.

Dat zijn er meer dan je op het eerste gezicht zou denken. Keer op keer ondernam ik een tocht die ik halverwege afbrak omdat ik een groepje dieren wilde achtervolgen of naar een adembenemend uitzicht ging zitten kijken. En elke keer als er een dag of een seizoen voorbij is, verandert Proteus en zijn er weer nieuwe dingen te zien en te doen.

De doelloosheid en eindeloze variëteit van Proteus maken dat je niet uitgekeken raakt. Je kunt er keer op keer terug blijven komen. Proteus is dan ook niet zozeer een spel als wel een plek die altijd op je wacht.

Windows/Mac $10
(4/5)

In Botanicula speel je vijf botanische wezens die de boom waar ze leven moeten redden van duistere spinnen die alles dood maken. Dit loopt uiteindelijk —natuurlijk— goed af.

Het flinterdunne verhaal is een excuus om mooie dingen te laten zien. Elk scherm is een botanische aquarel waarin van alles dwarrelt, deint of iets anders schattigs doet als reactie op jou. Amanita meet zich hiermee met de groten uit de animatiewereld en brengt het daar goed vanaf.

Zo prachtig als het is uitgevoerd, zo simpel is het spel. Je verzamelt zaadjes en klikt dieren aan op de boom om weer andere wezens te helpen die je verder brengen. Niet heel ingewikkeld maar makkelijker gezegd dan gedaan. Soms is ook na zoeken de bedoeling niet helemaal duidelijk en er zitten minigames in die in verhouding met de rest van het spel te moeilijk zijn.

Dit maakt dat het spel niet heel diepgaand is maar een paar uur plezier heb je er zeker wel van. Botanicula is zo’n kinderboek dat je als volwassene ook kunt kopen en wie ermee aan de slag gaat maakt dan ook niet zoveel meer uit.

(4/5)
Windows / Mac / Linux
€7,99

NRC_20120620_1_015_article3-1 Download

Wat dit spel bijzonder maakt is hoe je het moet spelen. Elk niveau is opgedeeld in kaders zoals een strip, maar deze kaders zijn uit hun verband gerukt. Loop je het ene kader uit, dan hoef je niet in het kader ernaast te verschijnen, maar kun je totaal ergens anders op het scherm uitkomen. Door die chaos zie je niet direct wat je moet doen. Alles aan elkaar puzzelen schiet ook niet echt op. De beste manier om een niveau af te ronden is door al spelende je hersenen te dwingen te leren waar de verbindingen liggen en wat je moet doen.

Bat King en Antler Ancestor hebben aardige speciale vaardigheden (dubbel springen, objecten in een schemerwereld gebruiken) maar Rainbow Spirit steelt de show. Hij kan de kaders van een niveau herschikken en kiezen in welke hij weer landt. Die mogelijkheid zet alles op zijn kop en leidt tot grote hoofdbrekers.

“Where is my Heart?”is een zeldzaam moeilijk spel maar de beloningen zijn ook groot. Een paar dingen die niet lukken worden eentonig, maar de sublieme uitvoering trekt je er doorheen. Uiteindelijk duurt het niet heel lang voor de monsters weer thuis zijn en jij thuis met een voldaan gevoel naar de aftiteling kijkt.

(5/5)
€5
PS3 en PSP minis

Je loopt met Isaac van kamer naar kamer, tranen schietend op duivelse vliegen, bewegend vlees en andere monsters. Zodra alles dood is kun je door met de buit die je verzamelt. Ga je zelf dood, dan begin je opnieuw. Behendig spelen en de juiste keuzes maken zijn zaak om te winnen van Isaacs demonen. De niveau’s zijn elke keer anders en symboliseren de afdaling in Isaacs nachtmerries.

Het is een spel van extreme contrasten. De tekenstijl is kinderlijk maar druipt van het bloed. De verwijzingen naar de bijbel worden afgewisseld met referenties naar games. Dat ligt wat zwaar op de hand voor een spel dat blijft steken bij hele simpele satire. Toch is ‘The Binding of Isaac’ wél erg leuk. Er valt veel te verkennen, de moeilijkheid neemt subtiel toe en de drempel om nog een keer te spelen ligt lekker laag.

(4/5) Steam (Mac/PC)

Phone Story van Molleindustria, doet wat de titel zegt: het vertelt het verhaal van de herkomst, fabricage, marketing en het afdanken van de gadgets waar we zo graag mee spelen. De gameplay is uitdagend genoeg, het spel bevat een voice-over die toelicht hoe je telefoon gemaakt is en wat bijtende details. Een leuk spelletje als kritiek op dezelfde iPhone waar je het op speelt.

Dat Apple het censureerde is wrang en benadrukt het punt dat Molleindustria wilde maken. De redenen van verwijdering (het weergeven van verwerpelijke handelingen) zijn willekeurig en zonder die beelden zou het spel niet waarheidsgetrouw zijn. Een waarheid die als het aan Apple ligt liever niet bekend wordt.

(4/5)
Platform: Nu wél beschikbaar voor Android
Prijs: €0,73

‘The Cat and the Coup’ is een spel dat begint op het moment van Mossadeqs overlijden. Je speelt zijn kat en moet in die gedaante de voormalig premier terug in de tijd leiden langs de gebeurtenissen die leidden tot zijn val. Je stuurt Mossadeq van kamer naar kamer in een enorme collage van Perzische miniaturen, karikaturen en andere elementen die bij elkaar voor een overweldigend effect zorgen.

De makers wilden met dit documentaire-spel de aandacht vestigen op dit onderbelichte stuk geschiedenis. De vele prijzen die het spel gewonnen heeft geven aan dat ze daarin op een bijzondere manier geslaagd zijn.

Het spel zelf is eenvoudig en kort en wil je op geen enkele manier een compleet beeld geven. De indruk die het achterlaat is er niet minder om. De visuele rijkdom waarbinnen alles zich afspeelt naast de historische feiten, zorgen ervoor dat je bijna vanzelf details ontdekt, verbanden legt en er achter wilt komen wat er nu precies gebeurd is toen.

(PC, Mac) (4/5)

In dit schietspel speel je een monster, dat andere monsters neerschiet op zoek naar de uitgang. Heb je die gevonden, dan verander je in het monster waarvan blijkt dat je daar net in zat en zo blijft dat doorgaan. Onderweg pik je wapens op die je volgende ik helpen om te overleven. Als dat niet lukt en je dood gaat, mag je het opnieuw proberen, of kun je zijsprongen maken door in monsters, power-ups of jezelf te gaan en dat pad te volgen.

Jason Rohrer, de maker, gaf eerder met veel succes verhaal gebaseerde spellen uit. Van verhaal is hier geen sprake. Alles in dit spel is automatisch gegenereerd van de levels tot en met de graphics en het geluid aan toe. Hierdoor en door alle combinaties en vertakkingen die het bewegen tussen niveau’s oplevert, kun je blijven spelen zonder twee keer hetzelfde te zien. Het is net als de veel-werelden-interpretatie uit de kwantummechanica. Elke mogelijke wereld bestaat, alleen onze acties bepalen welk pad we volgen.

Het spel heeft best een steile leercurve, maar zodra het begint te lopen en je vloeiend van niveau naar niveau gaat, wordt het boeiend. Oneindigheid kan saai zijn, maar hier is dat abstracte concept briljant vertaald in een simpel schietspelletje.

http://insideastarfilledsky.net/
$12, voor Windows, Mac en Linux

Alper Çuğun in gesprek met Vasilis van Gemert

ThingsCon Amsterdam 2016: Alper Cugun from ThingsConAMS on Vimeo.

It was a business focussed practical riff on my ‘Designing Conversational Interfaces’ talk that may have blown some people’s minds. So it goes!

A post shared by Alper Cugun (@alper) on May 30, 2017 at 1:56am PDT

Now on stage @alper on conv interfaces. The good and bad. The power of simplicity #tel17

A post shared by Iskander Smit (@iskandr) on May 30, 2017 at 3:46am PDT

A post shared by Iskander Smit (@iskandr) on May 30, 2017 at 4:11am PDT

Next up, @alper talking about conversational interfaces. Join the livestream at https://t.co/mdVhV45tsg

— Peter Bihr 🚀 (@peterbihr) December 2, 2016

Up now #thingsconams Designing Conversational Interfaces with @alper. Here we go: chatbots! “Why isn’t this presentation given by a bot?” pic.twitter.com/62AGWjAxle

— TIStv (@TIStv) December 2, 2016

Conversational interfaces at Thingscon (at @Volkshotel in Amsterdam w/ @iskandr @alper) https://t.co/VRvsntSq78 pic.twitter.com/U6IcGtHZJI

— !ianus keller (@ianus) December 2, 2016

“Are chatbots the end of applications? @patagonia said ‘we can do this better at our website, so please delete our app.” @alper #thingsconams

— TIStv (@TIStv) December 2, 2016

Next: the mastermind of Designing for conversational interfaces @alper on the UX of messaging and chatbots #thingsconams pic.twitter.com/ISFlwttIrl

— Info.nl (@infonl) December 2, 2016

Now @alper on designing for conversational interfaces. From Eliza to Lark. Via Clippy. pic.twitter.com/9pBIvZHAs9

— Iskander Smit (@iskandr) December 2, 2016

Again someone stating the end off #Apps, will messaging be the answer? @alper @ThingsConAMS #thingsconams pic.twitter.com/YvriSdFr0J

— IoT Sensemakers AMS (@SensemakersA) December 2, 2016

The UX of messaging and chatbots is what @alper talks about in his keynote. #ThingsConAMS pic.twitter.com/ULpQsQPDRS

— ThingsCon Amsterdam (@ThingsConAMS) December 2, 2016

On stage @alper: (at @Volkshotel in Amsterdam w/ @iskandr @josk @frankmeeuwsen) https://t.co/BYiYlCm954 pic.twitter.com/d0OghNZLvF

— guidoz (@guidoz) December 2, 2016

Entering the world of #chatbots @duolingo and & @hm leading the way @alper @ThingsConAMS pic.twitter.com/u2Ibsac3ot

— IoT Sensemakers AMS (@SensemakersA) December 2, 2016

Best practices and interesting newcomers in the world of chatbots according to @alper: @qz, Marsbot, @SlackHQ and @duolingo. #thingsconams

— TIStv (@TIStv) December 2, 2016

“Prototyping an interactive chatbot is not very different from writing the script for an interactive story book.” @alper #thingsconams

— TIStv (@TIStv) December 2, 2016

Digitale dementz, too much noice from messages and notifications @alper #conversationalUI #thingsconams

— Anouschka Scholten (@anous) December 2, 2016

There’s no “view source” for chatbots. - @alper #thingsconams How do we figure out how systems work? The UX for AI.

— Ame Elliott (@ameellio) December 2, 2016

“‘UI for AI’. Whatever kind of Artificial Intelligence, chat will be the interface.” @alper #thingsconams

— TIStv (@TIStv) December 2, 2016

Chat is for AI what the lightbulb was for electricity: a first experience of the this new technology, says @alper #thingsconAMS

— Peter Bihr 🚀 (@peterbihr) December 2, 2016

Amazon can take your data in a truck, but I don’t think German companies are allowed to do this, by law. @thingscon @alper

— Axel Roest (@axello) December 2, 2016

“Chat is for AI what the light bulb was for electricity”: great talk by @alper at #ThingsConAMS

— Martina Uhlig (@martina_uhlig) December 2, 2016

Designers! Let’s get to work. @alper on the next technologies we need to design for. #thingsconams pic.twitter.com/imjImkbOTZ

— Ame Elliott (@ameellio) December 2, 2016

#chatbots entering the messaging apps human use among each other can be very envasive and lead to stress… 😨 @alper #thingsconams

— IoT Sensemakers AMS (@SensemakersA) December 2, 2016

Designers need to program to make really interesting stuff. With Framer @alper #thingsconams pic.twitter.com/wc0ZQ3G1ii

— Iskander Smit (@iskandr) December 2, 2016

Slide van de dag, met dank aan @alper #thingsconams pic.twitter.com/xQPurwgiRM

— Frank Meeuwsen (@frankmeeuwsen) December 2, 2016

#thingsconAMS impressions: @alper pic.twitter.com/9othPU1Kdn

— Peter Bihr 🚀 (@peterbihr) December 2, 2016

Alper Cugun: Conversations are the new Interfaces from Interaction Design Association on Vimeo.

I have been blown away by the response to and kind words about my talk. I think this is a conversation (!) worth continuing. Stay tuned for details on that.

Here now is a collection of photos I found of my talk (for my personal archive):

. @alper asks #ixd16 if we are at #peakchat. #sketchnotes @whatsthehubbub pic.twitter.com/QlEIINjVgu

— Chris Noessel (@chrisnoessel) March 4, 2016

@kaeru @alper :-) pic.twitter.com/RB148HXINS

— Nico Druif (@NicoDruif) March 4, 2016

Conversational UI: the Rise of the Chatbot! My prediction for the next Star Wars title? @alper #ixd16 pic.twitter.com/IyTeI0GI4a

— duff_el (@duff_el) March 4, 2016

Any startup with “chat” in it is gonna get funded right now. When will we reach “Peak Chat”? @alper #startups #ixd16 pic.twitter.com/rntO9PcioV

— Thomas Fogarasy (@thomasfogarasy) March 4, 2016

Chat UIs have origin in choose own adventure stories. As pattern progresses, need storywriting tools - @alper #ixd16 pic.twitter.com/lM7g3mG7JT

— Chris Lee (@cleerview) March 4, 2016

Shoutout to Clippy, the original conversational interface. @alper at #Ixd16 pic.twitter.com/Qq3uMolQ51

— Peter Bihr (@peterbihr) March 4, 2016

Chat Everything @alper #ixd16 pic.twitter.com/hN7i2J8GRe

— Sonja Heinen (@sonjaheinen) March 4, 2016

Great to see @alper talk about conversational interfaces and games about difficult choices at #Ixd16 pic.twitter.com/0OrO8koOnC

— Peter Bihr (@peterbihr) March 4, 2016

Inspirational talk about conversational interfaces by @alper Great stuff! @ixdconf #futurice #ixd16 pic.twitter.com/NKzT2gB9B6

— Matti Vahtera (@mattivahtera) March 4, 2016

In de nrc.next van vandaag staat de eerste helft van mijn recensie van de iOS sensatie Desert Golfing. Hier is de rest:

Desert Golfing is een game over golfen in de woestijn. In een twee-dimensionaal pastelkleurig woestijnlandschap moet je een bal de hole in schieten. Je vinger bepaalt de kracht en de hoek van je slag en als je loslaat vliegt de bal weg. Hoe ver je bal komt, hoe vaak hij stuitert en hoe lang hij doorrolt voelen perfect, eigenlijk precies alsof je echt golf speelt in een woestijn. Alleen ben je hier na 18 holes niet klaar. De maker laat niet veel los maar spelers hebben ontdekt dat er duizenden willekeurig gegenereerde woestijnlandschappen—de een moeilijker dan de andere—wachten om gespeeld te worden. Of er een einde aan komt weten we niet. De combinatie van eenvoud en oneindigheid maken dat je Desert Golfing lang kunt blijven spelen. Het is een fijn tussendoortje voor onderweg en tegelijkertijd een meditatie op hoeveel er met heel weinig mogelijk is.

This week I gave an interview to Süddeutsche Zeitung about our project Politwoops which turned out pretty well:

Just before German class I was interviewed in German about altogether different matters:

This is @ alper getting interviewed about @ kantberlin on German National TV twitter.com/chriseidhof/st…

— Chris Eidhof (@chriseidhof) May 21, 2013

KANT is slowly shaping up:

I received this device to be able to live digitally in the outdoors:

And end of that week I spent some time writing and especially my piece on data was picked up nicely and got a record amount of views:

Very good point made by @ alper on releasing pseudonymized locational data alper.nl/dingen/2013/05… #privacy #datamining

— Timo Grossenbacher (@wnstns) May 25, 2013

Wie Daten richtig anonymisiert werden sollten vor ihrer Veröffentlichung. Post von @ alper alper.nl/dingen/2013/05… via @ opendatacity

— Thomas Husmann (@thusmann) May 25, 2013

RT @ wnstns: do not release pseudonymized locational data- by @ alper alper.nl/dingen/2013/05… #privacy #datamining

— offenenetze (@offenenetze) May 25, 2013

Ähnlich argumentierte heute @ jburnmurdoch bei #jpd13 MT @ opendatacity: Post von @ alper zu anonymisierten Datensätzen alper.nl/dingen/2013/05…

— Max Zierer (@maxzierer) May 24, 2013

Post von @ alper in Sachen re:log: Warum anonymisierte Datensätze nicht veröffentlicht werden sollten (in Engl.) alper.nl/dingen/2013/05… #rp13

— OpenDataCity (@opendatacity) May 24, 2013

And the next day Peter and Michelle got married which was a tremendous amount of fun:

Je kon hem al spelen, maar Proteus van Ed Key is nu eindelijk officieel uit. Proteus is de naam van het willekeurig gegenereerde eiland opgebouwd uit impressionistische pixel-graphics waar je heen gaat. Aangekomen op het strand zie je op het eerste gezicht alleen wat bomen maar als je verder loopt kom je gaandeweg dieren en ook andere dingen tegen zoals torens, standbeelden en stenen. Je aanwezigheid beïnvloedt het eiland. Dat zie je niet alleen, je hoort het vooral in de muziek (gecomponeerd door David Kanaga) en de geluiden die allebei reageren op wat je doet.

Proteus bevat geen echte doelen. Er is geen prestatiedruk en je hoeft je niet bezig te houden met wat je nu ook alweer moet doen zoals in andere spellen. Je loopt gewoon over een eiland en dat alleen al is een bijzonder prettige ervaring.

Tijdens dat lopen is er ook genoeg te doen. Keer op keer ondernam ik een tocht die ik halverwege afbrak omdat ik een groepje dieren achterna ging of naar een adembenemend uitzicht wilde kijken. En elke keer als er een dag of een seizoen voorbij is, verandert Proteus en zijn er weer nieuwe dingen te zien en te doen.

De doelloosheid en eindeloze variëteit van Proteus maken dat je niet uitgekeken raakt. Je kunt er keer op keer terug blijven komen. Proteus is dan ook niet zozeer een spel als wel een serene plek waar je altijd heen kunt.

In ‘The Binding of Isaac’ wil Isaacs godsdienstwaanzinnige moeder hem opofferen zoals in het gelijknamige bijbelverhaal. Jij moet Isaac helpen ontsnappen in een hellegang onder zijn eigen huis. Een apart thema en off-beat humor zoals we eerder ook zagen in Super Meat Boy van dezelfde maker.

Je loopt met Isaac van kamer naar kamer, tranen schietend op duivelse vliegen, bewegend vlees en andere monsters. Zodra alles dood is kun je door met de buit die je verzamelt. Ga je zelf dood, dan begin je opnieuw. Behendig spelen en de juiste keuzes maken zijn zaak om te winnen van Isaacs demonen. De niveau’s zijn elke keer anders en symboliseren de afdaling in Isaacs nachtmerries.

Het is een spel van extreme contrasten. De tekenstijl is kinderlijk maar druipt van het bloed. De verwijzingen naar de bijbel worden afgewisseld met referenties naar games. Dat ligt wat zwaar op de hand voor een spel dat blijft steken bij hele simpele satire. Toch is ‘The Binding of Isaac’ wél erg leuk. Er valt veel te verkennen, de moeilijkheid neemt subtiel toe en de drempel om nog een keer te spelen ligt lekker laag.

“Where is my Heart?”is een platform-puzzelspel van Deense sensatie Die Gute Fabrik. Je bestuurt om beurten één van drie ontheemde monsters die in het bos de weg naar huis proberen te vinden. De monsters zijn charmant geanimeerd, het bos is getekend in wondermooie pixel-art en de soundtrack bestaat uit frisse 8-bit muziek. Dat is allemaal bijzaak. Waar het om gaat is de buitengewoon originele manier van spelen.

Je ziet van elk level alleen een stel kaders zoals een strip, maar deze zijn totaal uit hun verband gerukt. Je hebt geen flauw idee wat je door elk kader van het level ziet en wat de relatie met de rest is. Loop of spring je een kader uit, dan kom je vaak heel ergens anders terecht dan je verwacht. Visueel gedesoriënteerd ben je in elk level op zoek naar de relatie tussen je waarnemingen en de achterliggende werkelijkheid. Die vind je het makkelijkst door al spelend je hersens te dwingen de juiste verbindingen te leggen.

Onderweg gebruik je de speciale vaardigheden van Bat King en Antler Ancestor (onzichtbare dingen zien, dubbel springen) maar Rainbow Spirit steelt de show. Hij kan de kaders van een level herschikken en kiezen in welke hij landt. Dat zet alles op zijn kop en de eerste keer dat ik het deed viel ik bijna van mijn stoel.

“Where is my Heart?”is een zeldzaam moeilijk spel wat daardoor hier en daar eentonig dreigt te worden. De verzorgde uitvoering trekt je daar gelukkig doorheen en uiteindelijk duurt het niet heel lang voor de monsters weer thuis zijn en jij thuis met een voldaan gevoel naar de aftiteling kijkt.

Het langverwachte “Botanicula”van Amanita Design is uit en het is nog mooier dan de vorige spellen (Samorost, Machinarium etc.) van deze studio. De jaren werk die erin zitten zijn af te zien en te horen aan dit spel dat verbaast door zijn pure schoonheid.

In Botanicula speel je vijf botanische wezens die de boom waar ze leven moeten redden van duistere spinnen die alles dood maken. Dit loopt uiteindelijk —natuurlijk— goed af.

Het flinterdunne verhaal is een excuus om mooie dingen te laten zien. Elk scherm is een botanische aquarel waarin van alles dwarrelt, deint of iets anders schattigs doet als reactie op jou. Amanita meet zich hiermee met de groten uit de animatiewereld en brengt het daar goed vanaf.

Zo prachtig als het is uitgevoerd, zo simpel is het spel. Je verzamelt zaadjes en klikt dieren aan op de boom om weer andere wezens te helpen die je verder brengen. Niet heel ingewikkeld maar makkelijker gezegd dan gedaan. Soms is ook na zoeken de bedoeling niet helemaal duidelijk en er zitten minigames in die in verhouding met de rest van het spel te moeilijk zijn.

Dit maakt dat het spel niet heel diepgaand is maar een paar uur plezier heb je er zeker wel van. Botanicula is zo’n kinderboek dat je als volwassene ook kunt kopen en wie ermee aan de slag gaat maakt dan ook niet zoveel meer uit.

Inside a Star-filled Sky van Jason Rohrer op 13 juli 2011

The Cat and the Coup van Peter Brinson op 19 augustus 2011

Phone Story van Molleindustria op 10 november 2011

Er volgen dan nog de recensies voor the Binding of Isaac, Where Is My Heart? en Botanicula die wel in de krant maar nooit op Bashers zijn verschenen en wat ik daarna nog weet te schrijven.

Some of my writing got some renewed attention. The play Ten Billion was picked up by a Dutch daily and my review got a wholly forgettable comment, which did force me to clarify some points myself. But I’m afraid that most of the abstract thought I’m riffing off these days from Ribbonfarm does not translate well to the continental European context both in terms of culture and complexity.

https://twitter.com/dannie/status/235373465295798273

I also finished my piece about the BMW Guggenheim Lab that took place in Berlin this summer. The event was well done, the program had something for everybody and some of the web components I got to play with were really nice. Though there was still a lack of real engagement and therefore a lack of real change.

ci·ty·jerk (noun, portmanteau of city and circlejerk): high modernist gathering of architects and designers talking about urban experiences from which they are wholly detached

Lots of work this week on Pig Chase getting the iPad client version to work for initial prototyping.

I visited the Berlin Google offices to attend a lecture by Ben Scott about the potential of the internet. An absurdly self-serving piece of rhetoric that briefly summarized said: Germans are stupid to be wary of the internet and it is in fact holding them back. If they manage to trust the web and open up to its promise, everything will be fine and dandy.

Friday I had beers over at Praxis which will be my new offices from September onwards.

I’m also working on a proposal and subsequent script for a privacy based Nordic LARP. It’s going to be interesting and uncompromising and I could use help.

Nice to get recognition for writing from long long in the past. James linked to an old piece I wrote about getting stories from your database.

Apps for Noord Holland (saltillo) is this coming Saturday and signups are shaping up nicely. How could they be otherwise for the opportunity to spend a day programming and learning together on a fortress from the defense works of Amsterdam. There are still some spots open, so sign up if you want to make it an awesome experience.

I was over at Utrecht last week just to escape the many meetings plaguing me in Amsterdam. A new rule which I will try to adhere to: I will participate in a maximum of one hour of meetings every week.

My review of the Cat and the Coup (a documentary game) was published over at Bashers and I wrote a short Jane Jacobs inspired piece lamenting the narrow sidewalks of the area I live in.

Monday I presented an introduction on data for Mobile Monday, roundup post here: “The Rising Tide of Data on Mobile Monday”

Tuesday we picked up development of PLAY Pilots for the next live game: Bandjesland. And that night an open data proposal we helped author was adopted by Amsterdam, write-up: “Open Data in Amsterdam Center Adopted”

Wednesday and Thursday were spent doing roundup on data related issues (lots of stuff brewing) and further work on PLAY Pilots.

Friday I did a bit of consultancy for a next generation dating startup being spearheaded by three very nice friends.

And part of the weekend was spent preparing the presentation for Social Media Club Utrecht.

Het is echt een heel leuk spelletje wat je pas echt merkt als je hem zelf speelt. Dus hij staat nog een paar dagen op de Neude dus ga er even heen als je in de buurt bent.

Nu mét NRC Next artikel:

Corine van Drunen van de NS laat het na om in te gaan op de vragen die gesteld werden en maak zich er daarna van af door te verwijzen naar het feit dat de NS haar planmatige gegevens ter beschikking stelt aan 9292ov. 9292 is een gezamenlijke site van de vervoerders waar de gegevens in een bepaalde vorm worden ontsloten maar die niet een herbruikbare toegang tot vervoersgegevens biedt. Daarnaast zou het handig zijn om de dynamische reisgegevens (de actuele posities van vervoersmiddelen) te hebben maar in eerste instantie zouden we al blij zijn met de planmatige gegevens.

De tijd in de uitzending was te kort om tot de crux van het argument te komen en om de halve waarheden waar de NS zich ermee van afmaakt te weerspreken ², dus daarom schrijf ik hieronder het geheel uit. Misschien handig als je vervoerders tegenkomt en je wilt ze overtuigen van het belang van open reisgegevens.

Open reisinformatie voor iedereen

#

Ik ben webontwikkelaar en ik (en velen met mij) erger me al jaren aan de geslotenheid van de reisgegevens in Nederland. Wanneer we mensen erop aanspreken dan worden we meestal afgeserveerd met vage uitvluchten en halve waarheden. Ik vind dat onacceptabel en ik hoop dat meer mensen met me dat vinden en zich willen uitspreken.

Openbaar vervoer is een essentiele publieke dienst die de inrichting van onze leefomgeving kwalitatief beïnvloedt ³. Ik denk dat het belangrijk is dat de reisgegevens van het openbaar vervoer in Nederland vrij te gebruiken zijn en dat de huidige gesloten monopolistische situatie slecht en schadelijk zijn voor het innovatie- en leefklimaat in Nederland.

Aanleiding voor dit item was de nieuwe reisplanner “Reisplanner Extra” die de NS heeft laten ontwikkelen. Dit is een een mobiele Java-applicatie waarmee je de actuele reisgegevens op je mobiele telefoon kan opvragen. Ik heb de Reisplanner Extra niet geprobeerd omdat deze niet werkt op mijn iPhone ⁴ en dat is meteen ook het probleem.

Probleem: De NS kan niet voor elk platform en voor elk denkbaar gebruiksdoel toepassingen aanbieden.

Dit is ten eerste al ondoenlijk omdat de hoeveelheid tijd en geld die het de NS kost om één toepassing te maken redelijk groot zijn. Het schijnt dat de ontwikkeling van de Reisplanner Extra een jaar heeft gekost en ik wil niet eens weten hoeveel geld ermee gemoeid is geweest. Hierdoor kan de NS alleen maar voldoen aan de wensen van de grootst mogelijke groepen gebruikers. En dan nog: als het een jaar duurt voor we ook een iPhone (en Windows CE, Blackberry, Palm Pre etc.) versie mogen verwachten dan schiet het niet echt op.

Daarnaast zijn er meer gebruiksdoelen dan we op dit moment ook maar kunnen beginnen te verzinnen. Misschien wil je op je eigen website een reis kunnen plannen of in iGoogle, of misschien wil je op je desktop een Gadget met daarop de volgende 5 treinen die vertrekken vanaf jouw station, misschien wil je een deel van het schema projecteren op een scherm in de publieke ruimte of misschien wil je de planner doorlichten om te zoeken naar scheve verhoudingen ⁵.

Ik verzin deze gebruiksdoelen net zelf in vijf minuten maar de hoeveelheid creativiteit die mensen hierop los kunnen laten als de gegevens vrij zijn is potentieel gigantisch. De meeste toepassingen zullen niet de moeite waard zijn voor de NS om te bouwen, maar als een kleine groep mensen het zinnig vindt en het zelf wil doen, waarom niet?

Oplossing: Het vrijgeven van de reisgegevens (in eerste instantie planmatig maar daarna ook dynamisch) in een herbruikbaar helder formaat onder redelijke en vrije voorwaarden. En als problemen dat in de weg staan, duidelijk maken welke problemen dat zijn en hoe we kunnen samenwerken om deze op te lossen.

Het is nu al mogelijk om toepassingen te bouwen op de site van de NS (zie Trein.app) maar de moeite die je moet doen is te hoog en de onderhoudbaarheid is laag. Er is op dit moment teveel toewijding nodig om applicaties te bouwen.

Het vrijgeven van de gegevens zou de barrière om iets te maken bijzonder verlagen. Ik ken een hele groep mobiele ontwikkelaars die zitten te springen om deze gegevens ⁶ en er zijn nog veel meer mensen die nog niet eens weten wat voor coole dingen ze zouden kunnen doen.

Vaak noemen de vervoerders het kosten-argument waar het de reisgegevens betreft. Ze spreken ook vaak hun teleurstelling uit toen bleek dat reizigers niet bereid waren te betalen voor vervoersinformatie toen ze wat initiatieven lanceerden op 9292ov. Nu is dat niet zo gek. Reizigers betalen al voor hun kaartje ⁷ en ze zouden wel gek zijn als de dan ook nog eens gaan betalen om te weten waar en wanneer hun vervoersmiddel vertrekt. In elke redelijk opvatting hoort reisinformatie een integrale bij een reis horende dienst te zijn.

Het vrijgeven van vervoersinformatie is goed zijn voor iedereen.

Voor ontwikkelaars, omdat ze makkelijker toepassingen kunnen ontwikkelen en daar bekendheid en/of geld mee kunnen verdienen. De NS zou het niet erg moeten vinden als derde partijen met hun gegevens geld verdienen op bijvoorbeeld de App Store. Het maken van een goede applicatie en het onderhouden ervan kosten tijd en moeite waar best een serieuze financiele vergoeding tegenover mag staan.

Voor gebruikers, omdat ze potentieel makkelijker en op meer manieren toegang kunnen krijgen tot vervoersinformatie dan dat nu het geval is.

Voor de NS, omdat ze zonder veel extra moeite veel meer mensen kunnen bedienen van vervoersinformatie waardoor de reiservaring verbetert en ze meer kaartjes verkopen en meer treinreizigers behouden.

In de huidige situatie waarin de NS de vervoersgegevens voor zichzelf houdt verliest iedereen ⁸. Kunnen we daar geen verandering in brengen?

Hier nog even de tekst integraal voor mijn eigen archief. Maar lezen en reageren doe je bij Frank.

Bijna iedereen heeft ondertussen wel van Twitter gehoord. Onlangs is Jaiku, een tegenhanger van Twitter, overgenomen door Google. De manie, de verslaving en de behoefte van mensen om te uiten wat ze aan het doen zijn, zijn uitingen van het fenomeen microblogging waar mobiel en presence bij elkaar komen.

Robert Scoble en anderen noemen het een vervanger van e-mail maar dat lijkt me wat overgehyped. Ondertussen is wel duidelijk dat microblogging op verschillende plaatsen terugkomt en zijn invloed heeft in andere diensten. Het is een blijvertje, maar wat moeten we er dan mee?

Microbloggen is het overbrengen van een kleine boodschap via SMS, web, IM, mobiele clienten of desktop tools en widgets. Dit is redelijk divers, hieronder een blik op Twitter en Jaiku en hun invloed op het (mobiele) web.

Twitter

#

Twitter is een beetje de eerste echt grote microblogging site en op dit moment ook de dominante. Anderhalf jaar geleden in Amerika begonnen als spinoff van Odeo, leek het een leuk klein dienstje. Destijds had ik moeite om vrienden hier in Nederland eraan te krijgen. In de tussentijd is Twitter uitgegroeid tot een van de meestgenoemde sites op het internet.

Het concept is erg simpel: Je tikt een boodschap op de website of verstuurt het door middel van SMS of plaatst het via de API. Deze boodschap is een kleine status update oftewel een “microblog”en deze wordt geplaatst op het internet, doorgestuurd via SMS of IM aan mensen die je volgen en is opvraagbaar voor andere programma’s via een API.

Op een gegeven moment explodeerde in Amerika de populariteit van Twitter en de site lag er om de haverklap uit. Het feit dat Twitter plat lag, was een running gag, maar de problemen met Ruby en de schaalbaarheid ervan lijken opgelost te zijn.

Foto door Pieter Baert

Pas is Biz Stone op de eDay geweest om te spreken over Twitter en hun succes (zie verslag op Marketingfacts). Het is leuk om de dingen uit de mond van de maker te horen, maar veel nieuws wist hij niet te melden. De toepassingen en de creatieve uitingsvormen die bovenop Twitter gebouwd worden zijn uit zijn handen gegroeid. Twitter is de enabler voor ontzettend veel andere diensten.

Het is onduidelijk waar Twitter zijn geld aan verdient. De kosten van servers en (SMS) bandbreedte moeten ergens door betaald worden. Twitter heeft pas een financieringsronde van $5M gekregen.

Over Twitter is hier en op andere plaatsen al heel veel geschreven. Ik ben zelf nooit een actief gebruiker van Twitter geweest en vindt dat er interessantere trends zijn in dit domein. Hier ga ik het dan ook over hebben, beginnende met Jaiku.

Jaiku

#

Jaiku is ook een microblogging dienst, maar het is tegelijkertijd veel meer dan dat. Het lijkt er bijna op alsof microblogging een lokkertje is om te laten zien dat er nog veel meer mogelijk is.

Naast het instellen van berichtjes is het mogelijk om andere stukjes van je online leven bijeen te brengen op je Jaiku pagina. Dus invoer van Twitter, Last.FM, Plazes, Dopplr, Flickr, je weblogs en andere RSS feeds wordt door je normale berichten heen geweven om een completer beeld van jou te krijgen. Verder is het mogelijk om op de berichten en alle andere stukken content commentaar toe te voegen, wat zorgt voor een veel rijkere interactie dan de losse berichten stroom met reacties van Twitter. Ook heeft Jaiku de mogelijkheid om kanalen te openen die vooralsnog niet veel gebruikt wordt maar het beste te vergelijken is met een soort mobiel online IRC.

Verder is één van de bijzonderste features van Jaiku de mobiele client die draait op S60 GSM’s van Nokia. Deze client vervangt het normale adresboek en laat voor je vrienden die ook Jaiku gebruiken tegelijkertijd zien wat hun laatste update is, hun huidige status en locatie en hun volgende afspraak. De keuze voor het Nokia-platform beperkt de markt voor deze functionaliteit, maar dit soort geavanceerde toepassingen zijn een voorproefje van wat we kunnen verwachten zodra ontwikkelen op mobiel makkelijk on open wordt.

Deze week is Jaiku door Google gekocht voor een niet nader te noemen bedrag. Het team van Jaiku verhuist naar San Francisco om daar verder te werken aan Jaiku en de integratie met de diensten van Google. Of Jaiku nu een bijdrage gaat leveren aan de sociale netwerken explosie die Google heeft aangekondigd, of dat de Jaiku mobiele client een integraal onderdeel gaat vormen van de aangekondigde GPhone, het belooft veel voor de toekomst.

Mobiele presence is meer dan microblogging

#

Wat maakt microblogging sites nu zo boeiend? Jyri Engeström (Jaiku pagina) een van de oprichters van Jaiku heeft al vaak gesproken over de noodzaak van een dienst als Jaiku en van de daadwerkelijke voordelen die microblogging biedt boven andere vormen van communicatie. In zijn presentatie op Reboot8 vorig jaar getiteld “Blind Men’s Baseball” zette hij de problemen waar we allemaal mee te maken hebben uiteen. We bellen mensen meestal op met vragen als ‘Waar ben je?’, ‘Wat doe je?’ en ‘Waar ga je heen?’. Dit zijn precies de vragen waar de mobiele client van Jaiku in een oogopslag een antwoord op geeft. Jaiku biedt dus ‘social peripheral vision’ waarmee je beter op de hoogte blijft van wat je vrienden aan het doen zijn ongeacht waar ze zich bevinden.

Foto door Alper Çuğun

Pas op Reboot9 en op verschillende andere plaatsen hield hij een presentatie over wat microbloggen nu echt voor voordelen biedt boven het oude bloggen. Dit zijn onder andere gemak, onmiddelijkheid en context. Het is gemakkelijker om een microblog te schrijven dan om een blog artikel (zoals dit). Het is een enkel tekstveld en er hoeft niet eens een ontvanger aangemerkt te worden, hierdoor zijn er minder bewuste handelingen nodig om te microbloggen.

Dat is microbloggen als uitingsvorm, maar Jaiku kan ook al een toegevoegde waarde bieden zonder dat de genoemde persoon ooit een bericht tikt. Doordat veel informatie automatisch door de client wordt doorgegeven, kun je zien dat iemand ‘er is’. Engeström gaf als voorbeeld zijn eigen vader bij wie hij de client had geïnstalleerd, die nooit een update plaatste maar door zijn mobiele presence toch wel in het oog en dus in het hart bleef.

De onmiddelijkheid en het gemak van microblogging met hun interruptieve aard dragen bij aan de snelheid van onze communicatie en interactie. Als je op een paar manier op de hoogte wordt gehouden van Tweets en Jaikus word je continu gestoord (letterlijk en figuurlijk). Deze storingen kunnen je concentratie compleet onderuit halen maar de informatie en verbindingen met anderen kunnen ook leiden tot waarde en kansen die je anders niet had gehad. Stowe Boyd en James Governor zien het positieve ervan in: “If Markets are conversations, then Twitter is money” terwijl Kathy Sierra het standpunt van de cultuurpessimiste inneemt: “Is Twitter TOO good?”

Concurrentie?

#

Internationaal zijn er door het succes van Twitter een heleboel applicaties ontstaan die ofwel een directe kopie zijn ofwel microblogging integreren in het geheel (lijst). Pownce is een bestandendeel en berichtenapplicatie van Kevin “ Digg!”Rose en Leah Culver. Plazes heeft een relaunch gedaan van de dienst waar ze aan hun ‘rich geo-presence’ functionaliteit, de mogelijkheid hebben toegevoegd om activiteiten te koppelen aan locaties: Ik ben ergens en ik doe iets. En Loic LeMeur heeft pas Seesmic gelanceerd, een video-microblogging site.

Al deze diensten maken het er niet gemakkelijker op voor gebruikers om berichten te plaatsen en bij te houden wie waar iets heeft geschreven. Microblogging zou het juist makkelijker moeten maken om op de hoogte blijven. De APIs die deze sites aanbieden maken het gelukkig mogelijk om verschillende sites weer uit te lezen en met een druk op de knop naar meerdere sites tegelijkertijd te posten. Twitku is een voorbeeld van de combinatie van Twitter en Jaiku en

In Nederland zijn er ook wat directe kopieën maar deze lijden een schrijnend bestaan. KWID, Numpa en Zezz (speelprojectje van mezelf) zijn een paar voorbeelden. Sommige sites zijn wel bereid om via een SMS-nummer microblogs te ontvangen en te plaatsen (evt. tegen betaling) maar het uitsturen van updates over SMS is niet betaalbaar aan te bieden in Nederland vanwege de redelijk gesloten telecommarkt. Op eDay E Factor werd een whitelabel microblogging platform gepresenteerd onder de naam Brandlog maar de presentatie (slides, video) was niet overtuigend en de cijfers die genoemd werden lieten zien dat een dergelijk concept grote moeite zal hebben om winstgevend te worden.

Het is voor grote mediapartijen ook niet verstandig om alles per se zelf te willen doen. Twitter en Jaiku bieden met hun APIs en rijke ecosystemen genoeg ruimte voor andere toepassingen en weinig aanleiding om het buiten die dienst te zoeken. Het multi-channel reportage project van Ben Hammersley voor de BBC “Turkish Journey”, bewijst dat je door best breed oplossingen (Twitter, YouTube etc.) te combineren, tot mooie synergie kunt komen.

Toekomst

#

Het samenbrengen van je online aanwezigheid op één plek wordt een belangrijk thema in de sociale netwerken van de toekomst. Google en Yahoo! hebben dit al ingezien en zijn bezig met de eerste prototypen van de volgende generatie sociale netwerken. Yahoo! Mash is nu bijvoorbeeld in gesloten bèta en Google heeft aangekondigd om op 5 november een groot deel van hun diensten en sociale connecties vrij te geven.

Het internet blijft veranderen, en media zijn nu sneller dan ooit. Er ontstaan eigenlijk alleen maar meer vragen. Wat zal de toekomst brengen en zijn er harde grenzen aan hoe snel we kunnen communiceren, hoeveel informatie we tot ons kunnen nemen en met hoeveel mensen we in verbinding kunnen staan?

Alper Çugun —hoofdredacteur van Four Starters— denkt na over webapplicaties, maakt ze en waakt over hun relevantie en bruikbaarheid onder andere bij Tipit.to.

Bedankt iedereen die er bij aanwezig was en die ons heeft gesteund en op ons gestemd.

1e prijs concept en 2e prijs techniek! Woorden schieten tekort!

Update: De boel weer aan gezet en nu gehost op mijn Dreamhost server. Dit is een stuk stabieler en vlotter.