The organizational debt listed here is more the norm than the exception and a lot of management is dealing with unnecessarily suboptimal circumstances.

But on the other hand, it becomes a society where all the assets are in the hands of one group of people. And that group of people transmits these assets to the next generation. So I think it becomes a very interesting question, to ask whether current trends might not lead to an even more segmented and stratified society than the one we have now.

De organisatiestructuur is sowieso een kwetsbaarheid van Nederland crisisland, verzucht Arjen Boin. Allereerst is het probleem dat onze ministeries niet meer de capaciteiten in huis hebben om zelf het heft in handen te nemen. Den Haag heeft steeds meer een monitorende en coördinerende functie gekregen. Ambtenaren zijn in veel gevallen geen specialisten meer op de dossiers die ze beheren — hun specialiteit is vergaderen en managen en ze rouleren door de organisatie.Grofweg kun je als bestuur in tijden van crisis twee dingen doen: optie één is overschakelen op een crisisstructuur, zegt Boin. Daarbij centraliseer je de macht en breng je het aantal mensen dat mag meepraten terug. Dan kiezen we de mensen die namens ons de belangrijkste beslissingen nemen. Na afloop rekenen we af. Een crisisorganisatie is georganiseerd in een trechter. Aan het eind van die trechter zit de persoon die zich goed laat adviseren en op een gegeven moment zegt: ‘We gaan naar links of naar rechts.’ Uiteindelijk komt het bij de aanpak van zo’n crisis voor een groot deel aan op het politiek leiderschap