Afgelopen maandag niet naar de meubelboulevard geweest maar wel een andere traditionele Paasbezigheid volbracht. Net zoals Jesus stierf aan het kruis en weer opstond, ben ik tijdens de halve marathon van Utrecht figuurlijk gestorven waarna ik door een wonderbaarlijke opleving toch de finish wist te behalen op 2:22:36.
Stephan (van ons geliefde Sargasso) wist me onderweg nog op de foto te zetten. Hier zie ik er nog redelijk fris uit, dat was aan de andere kant van de vaart wel anders:
De eerste keer dat ik zo’n afstand liep, ontzettend pijnlijk maar zeker niet de laatste keer.
