Het verkeer in Syrië is compleet een chaos. Ik heb nog nooit zoiets gezien maar mensen verzekeren me dat het bijv. in India nog veel en veel erger is. Ik snap niet hoe dat kan.
Het lijkt erop alsof iedereen hier dood wil. Niemand kijkt op of om als ze de weg op- of afgaan. Mijn rit Syrië in was al een soort van dodemansrit over de grens en dan naar Aleppo. Op een gegeven moment dacht ik aan de weg te zien dat we best wel hard gingen. Ik keek op het dashboard naar de snelheidsmeter, die roerloos op nul stond. Dat verklaarde.
Toeteren is hier de norm en een essentiele vorm van communicatie in het verkeer. Je moet wel want mensen kijken dus niet op als ze de weg oversteken. Toeteren is een manier om ze te vertellen dat je eraan komt. Een ander moment wanneer je altijd moet toeteren is wanneer je iemand inhaalt, want degene die je inhaalt kijkt toch niet in zijn dode hoek als hij naar rechts besluit te gaan. Blijkbaar werkt het wel want verkeersongelukken schijnen hier niet zoveel voor te komen 1.
Hierom is het ook niet echt aan te raden om zelf auto te rijden in Syrië. De kans dat je brokken maakt is levensgroot als je dit verkeer niet gewend bent en hoe de afwikkeling dan is, is me niet echt duidelijk. Daarnaast schijnt een auto met chauffeur huren niet veel duurder te zijn dan een auto voor jezelf huren.
In Aleppo zag ik op een gegeven moment een jongen fietsen 2 in het verkeer rond Bab al-Faraj, maar wat hij deed sloeg echt alles. Hij stond op zijn fiets met één voet op zijn zadel en zijn andere voet op de linker kant van zijn stuur. Bij het stoplicht stapte hij af en fietste rustig door. Levensgevaarlijk maar wel een bizar vette stunt waarvan ik niet had gedacht dat het mogelijk was. Binnenkort eens kijken hoe moeilijk dit is.
Na een tijdje in Syrië denk ik dat je zelf ook beïnvloed wordt door de chaos. Ik neigde soms ook om niet meer links-rechts-links te kijken bij het oversteken. Gewoon gaan en insha’allah.
