Curieus item op RadioOnline over een forse heffing op MP3-spelers en andere datadragende gadgets.
Heel raar item. Bernd Tasselaar van de brancheorganisatie heeft op zich een goed punt maar hij hamert er steeds op dat hij een eerlijke oplossing wil. Dit is een leuk sprookje, want dé eerlijke oplossing bestaat niet —ik ben nú een boek aan het lezen over complexe beslisprocedures in netwerkomgevingen. Eerlijk, ja voor wie?
Met heffingen op data belast je mensen die het goed doen onnodig. DRM is de oplossing ook niet want elke DRM is (makkelijk) te kraken en beperkt je ook in je rechten wat betreft bijvoorbeeld digitale duurzaamheid.
Mijn oplossing is: de boel lekker laten dooretteren tot de grote maatschappijen instorten en er zich vanzelf een nieuwe orde vormt op basis van micro-patronage en Creative Commons.
De vraag aller vragen werd in dit item niet gesteld. Als je die (best wel hoge) heffing betaalt, mag je dan daarna net zoveel kopieren als je wil? Je hebt immers al rechten afgedragen.
Ik betaal met liefde nog meer euro’s per Gigabyte als ik daarna in alle vrijheid alles met iedereen mag uitwisselen.
Want dat is de ene ontbrekende killerapp voor de iPod. Firewirekabeltje, twee iPods op elkaar aansluiten en muziek kunnen uitwisselen. Dit zou de sociale dimensie van de iPod nog verder tot zijn recht laten komen (‘oh heb jij een leuk liedje?’). Boven het nu al populaire publiceren van playlists.
Maar waarschijnlijk zouden iPod-parties dan ook door politie uit elkaar geslagen worden.
Om Lessig er weer bij te halen:
We leven in een tijd van ongekende media-rijkdom. Dit heeft ontzettend veel meer ontastbare voordelen dan dat er ooit nadelen uit zijn te drukken in geld.
Gevestigde bedrijven uit het verleden zien door technologische veranderingen hun positie verzwakken en hun greep op de markt verslappen. Ze zullen er alles aan doen om deze ontwikkelingen tegen te gaan.
Het is onze verantwoordelijkheid om de toekomst vrij te waren van de wurggreep van het verleden.
