Zelfs op onze universiteit is er een Studium Generale programma en dit is best wel heel erg goed. Alleen de verhouding tussen de kwaliteit van het programma en hoe vaak ik het bezoek is iets minder goed. Dat gaan we proberen te verbeteren.
Volgende maandag is er de lezing Politiek in de Symfonieën van Sjostakovitsj (om 20:15 in Speakers, Delft). Dit lijkt redelijk onbekend maar ik ben me een tijdje geleden begonnen te interesseren voor Dmitri Dmitrijevitsj Sjostakovitsj. Een tijdje geleden, precies nadat ik het gedicht Wintersonate van Ramsey Nasr (uit de bundel ‘Onhandig Bloesemend’) had gelezen.
In dit schitterende gedicht verbeeldt Nasr heel erg mooi de moeizame verhouding van een kunstenaar met de dictatuur. Sjostakovitsj haalt herrineringen op aan zijn leven en zijn vrienden vanaf zijn sterfbed. Een paar stukjes:
ik ben het volkomen eens met de uitspraak van de pravda
ik ben een worm
…
iemand kreeg een brief uit amerika en hij werd doodgeschoten
en de geallieerden bleven maar brieven sturen
en elke brief was een doodvonnis
elk geschenk elk souvenir het einde
…
ik heb geprobeerd me te herinneren
een paar maal uit alle macht
ik dacht aan al mijn vrienden
en ik zag alleen maar lijken
