Ik heb vandaag in de trein vanaf Nuenen terug het boek “Blink: The Power of Thinking Without Thinking” uitgelezen.
Gladwell is een geweldig schrijver (schrijft in de New Yorker en heeft sinds kort een weblog) en dit boek is niet mis. Het hoofdonderwerp is perceptie en wat de omstandigheden zijn waarin deze perceptie in de eerste paar seconden heel vaak heel goed is (en wat de omstandigheden zijn waarin het faalt).
Het boek lijkt op boeken zoals “The Wisdom of Crowds” waarin een wetenschappelijk verhaal wordt gestut met (vaak amusante) anekdotes. Maar dit is beter.
Het verschil onder andere met het boek van Surowiecki is dat Gladwell een veel kundiger schrijver is. Hij weet goed te schrijven en te beschrijven, op te bouwen en de lezer te bewegen.
Daarnaast gaat hij ook nog eens dieper in op zijn anekdotes. Hij heeft natuurlijk de onderzoeken gelezen die zijn verhaal steunen maar hij heeft ook vaak de mensen ontmoet en ondervraagd (en schrijft daar goed over).
Ik neem aardig wat mee uit dit boek in anekdotes en (contra-intuïtief) inzicht:
-Over the Pepsi challenge -Over het transfer-effect van verpakkingen -Over de veertien smaakdimensies van mayonaise -Over de blinde audities van muzikanten -Waarom high speed chases vaak een gewelddadig einde hebben -Hoe handig FACS is om te kunnen
en nog zo veel meer…
Ik wil meer. Volgende non-fictie wordt óf “The Tipping Point” (ook van Gladwell) óf Freakonomics (de meest directe concurrent).
