Gisteren naar allebei de debatten gekeken. Het smurfendebat blonk uit in nietszeggendheid. Allemaal gepiep dwars door elkaar heen met domme hele domme uitspraken.
Het echte debat was erg de moeite waard. Inhoudelijk ging het vaak wel ergens over, maar de vorm was zo mogelijk nog interessanter om te zien.
Balkenende is een nare man maar hij beheerst het perfect. Ik snap alleen niet dat hij zo zuur moet kijken. Hij heeft goed begrepen dat je lang aan het woord moet zijn, dat je altijd moet zeggen dat je het eens bent met je tegenstander ‘maar’ dan je eigen punt erdoorheen drukken.
Dat je niet in moet gaan op dingen waar je niet op in wilt gaan. En dat je je zeker geen cijfers van het CPB ten laste moet laten leggen, ook al zijn ze waar. Het is frustrerend om Balkenende telkenmale als antwoord op een hard punt een no fact zone binnen te zien gaan met uitspraken als ‘u stelt de feiten verkeerd voor’.
Balkenende is een soort glibberaal van de politiek smerig en niet te vatten.
Bos was goed en bleef on message.
Marijnissen is rhetorisch een koning. Hij voert het debat op meerdere niveau’s tegelijkertijd maar hij vergeet niet om het verhaal eenvoudig te houden.
Halsema hoorde ik te weinig maar wanneer ze iets zei scoorde ze goed. Ze laat telkens zien dat ze dit kabinet kan pakken op hun zwaarste fouten. Dat liet ze zien toen ze Verdonk aanpakte re:Hirsi Ali en nu weer toen ze Balkenende pakte op het Irak-debâcle waar in Nederland niet over gepraat mag worden. Balkenende deed verongelijkt zoals altijd maar had geen echt antwoord.
Rutte. Wie?
Ik heb nog geprobeerd om Pauw & Witteman te kijken, maar onder andere door vroeg opstaan om te flyeren en die avond nog hard te hebben gelopen ben ik om 01.00 op de bank in slaap gevallen.
