Ik ben een beetje aan het kijken naar Tomcat en Struts en dat geeft me weer vertrouwen in server-side Java. Vertrouwen dat het hele J2EE kapot heeft gemaakt.
J2EE is een ramp. Het is te ingewikkeld, te vaag en niemand snapt het echt. Dat maakt het voor normale mensen met normale mensen volkomen ongeschikt.
Ik ken iemand die dingen doet met MDA (stoer!) en die vond J2EE niet zo erg. Nou had hij er niet direct mee te maken en hij werkt in best wel heftige enterprise situaties. Laat ik dat maar even definieren als niet normaal.
Als ik daarbij ook een beetje ervaring kan opdoen met JSF, Hibernate, Tapestry en OpenLaszlo dan zit ik best wel goed qua employability.
Dan ben ik klaar met Java en kan ik me richten op Python. Java en Python kunnen best goede vrienden worden: Jython Servlets. Maar Python op zich heeft Java niet nodig. Wat ik nog wil kunnen is: Zope, Zope3, Twisted en Nevow.
Gisteren een best wel productieve programmeersessie gehad met Python, PyOpenGL, Numeric en SciPy. Het resultaat is een 3D-oppervlak met best wel realistische golfbewegingen. Nu de belichting nog goed krijgen. Licht in OpenGL is hell.
Ik ben best wel een Python-expert maar de meeste libraries die we gebruikten waren voor ons allebei nieuw. Toch denk ik dat we in C++ of Java niet zóveel gedaan hadden gekregen.
