Buitenhof heeft een nieuwe columnist: Joshua Livestro. Lees zijn column maar op de site. Hij komt met een waardeloze stelling, wat namedropping en vage vermoedens. Hier een antwoord.
Het is puur toeval waar iemand geboren is en het is misschien gebruikelijk om daar rechten aan te ontlenen, moreel is het niet. Het besef dat je net zo goed in een arm land geboren had kunnen zijn is de basis voor naastenliefde en internationale solidariteit.
Volgens Livestro moeten vaderlandsliefde en gevaarlijk nationalisme niet met elkaar verward worden. Politici ter rechterzijde doen niets liever dan deze en andere dingen met elkaar verwarren. Logisch en redelijk denken gaat niet samen met het bespelen van onderbuikgevoelens.
Wat heeft het aantal paspoorten dat iemand heeft te me maken met diens loyaliteit en daarbovenop nog met de vaderlandsliefde die iemand voelt? Livestro geeft geen argumenten.
Wat is logisch? Het is logisch dat als je ergens bent geboren dat je de lokale taal leert en affiniteit opbouwt —misschien zelfs liefde voelt— voor die regio. Net zoals het niet logisch is om van nieuwkomers te verwachten dat ze in één keer alle banden met hun oude thuis verbreken en overstromen van liefde.
En waar zouden ze die liefde dan voor moeten voelen? Het achterhaalde beeld van vroeger waar dit kabinet mee pronkt? Boerenkool en klompendans? Liefde voor de normen en waarden waar Nederland op gebouwd is. We weten waar deze discussie onder Balkenende heen heeft geleid.
Vaderlandsliefde is een achterhaald en hol begrip, niet meer dan een sentiment dat vaak gebruikt wordt om onsmakelijkere gevoelens mee te verhullen. Het is maar een kleine stap verder om de wereld te zien als markt en strijd met alle VOC-mentaliteit en Realpolitik ten gevolg.
Ik geef Livestro gelijk op één punt. We hebben hier en nu iets nodig om van te houden. Laat dat dan burgerschap en gemeenschapszin zijn. Waarden die universeel en meedraagbaar zijn en die op elke plek een concrete invulling kunnen krijgen.
